Rejestracja znaku towarowego dla fotografa

Nazwa fotografa lub logo można zarejestrować osobno

Fotograf może zarejestrować nazwę marki lub logo, z którym pracuje, niezależnie od wpisu w Rejestrze Handlowym. Ten wpis określa, że przedsiębiorstwo istnieje, ale nic nie mówi o tym, kto może używać danej nazwy. Jeśli fotograf pracuje pod określoną nazwą — na stronie internetowej, na fakturach, na logo przy atelier — nie buduje w ten sposób wyłącznego prawa do niej. Inny fotograf lub ktokolwiek inny może zarejestrować tę samą nazwę jako matkę i następnie zażądać jej porzucenia.

Dla fotografa zwykle chodzi o matkę słowną (nazwa) i czasami matkę graficzną (logo), zgłaszaną w BOIP na terenie Beneluksu lub w EUIPO dla całej Unii Europejskiej. Zgłoszenie wymaga również wyboru z klasyfikacji nicejskiej: usługi fotograficzne, materiały drukowane lub albumy, a urządzenia lub oprogramowanie znajdują się w swoich kategoriach, a ochrona obowiązuje tylko dla towarów i usług, które zostały wymienione. Matka dla usług fotograficznych nie chroni zatem automatycznie linii fotoksiążek lub oferty kursów, jeśli nie zostały uwzględnione — właśnie dlatego wybór klas przy zgłoszeniu ma znaczenie.

Na czym to się opiera: klasyfikacja nicejska i rejestry BOIP i EUIPO

Fakt, że ochrona marki działa na podstawie kategorii towarów i usług, wynika z klasyfikacji nicejskiej WIPO, którą zarówno BOIP, jak i EUIPO stosują przy ocenie wniosków. Fakt, że matka jest ograniczona geograficznie — Benelux poprzez BOIP, cała UE poprzez EUIPO — wynika ze sposobu, w jaki oba biura zorganizowały swoje rejestry i procedury zgłaszania. To, co dokładnie obejmuje matka, zależy zatem od dwóch wyborów dokonanych przy zgłoszeniu: terytoriału i klas, które można znaleźć w oficjalnych rejestrach samego BOIP i EUIPO.