Rejestracja znaku towarowego dla firmy zajmującej się oprogramowaniem

Rejestracja znaku towarowego dla oprogramowania: co się faktycznie dzieje

Rejestracja znaku towarowego dla firmy zajmującej się oprogramowaniem oznacza, że nazwa firmy, nazwa produktu lub logo są rejestrowane w BOIP (dla Beneluksu) lub EUIPO (dla całej UE), w klasach klasyfikacji nicejskiej, które odpowiadają temu, co firma oferuje — oprogramowanie, a często także usługi związane, takie jak rozwój, utrzymanie czy rozwiązania w chmurze. Bez tej rejestracji nie powstaje wyłączne prawo do nazwy, nawet po latach użytkowania: inna strona może tę samą lub bardzo podobną nazwę zarejestrować i następnie zażądać od pierwszego użytkownika, aby przestał jej używać.

Dla firm zajmujących się oprogramowaniem wybór klasy jest punktem wymagającym stałej uwagi, ponieważ oprogramowanie jest oferowane zarówno jako produkt, jak i jako usługa — wystarczy pomyśleć o aplikacji do pobrania w stosunku do subskrypcji platformy. Która kombinacja klas odpowiada rzeczywistej ofercie, opisana jest w klasyfikacji nicejskiej, a błędny lub zbyt ograniczony wybór klasy może później oznaczać, że znak towarowy nie jest chroniony dla usługi, którą firma tymczasem rzeczywiście świadczy. Sprawdzenie istniejących rejestrów z góry daje wskazanie na możliwe podobne znaki towarowe, ale nie stanowi gwarancji, że wniosek zostanie zaakceptowany — taką ocenę dokonują bezpośrednio BOIP lub EUIPO.

Na czym to się opiera

To, że prawo do znaku towarowego powstaje przez rejestrację, a nie jedynie przez użytkowanie, wynika z systemu funkcjonowania BOIP i EUIPO, tak jak jest to odzwierciedlone w ich rejestrach. Które klasy mają zastosowanie do oprogramowania jako produktu i jako usługi, opisane są w klasyfikacji nicejskiej WIPO, stosowanej zarówno przez BOIP, jak i przez EUIPO przy klasyfikacji wniosków.