marcai.eu

Czy mogę sam złożyć wniosek o rejestrację znaku towarowego?

Wniosek o rejestrację znaku towarowego może złożyć każdy przedsiębiorca samodzielnie, za pośrednictwem bezpłatnego konta w BOIP lub EUIPO. Gdzie znajduje się granica między tym, co możesz zrobić sam, a tym, co wymaga wsparcia, przeczytasz tutaj.

Tak, zawsze możesz sam złożyć wniosek o rejestrację znaku towarowego. Zarówno BOIP, jak i EUIPO pozwalają osobom fizycznym i przedsiębiorstwom na bezpośrednie, bez pośrednika, złożenie wniosku o zarejestrowanie znaku towarowego za pomocą bezpłatnego konta. Nie ma ustawowego obowiązku angażowania pełnomocnika do złożenia krajowego lub unijnego wniosku o rejestrację znaku towarowego.

Pytanie, które w praktyce się liczy, to nie czy możesz to zrobić sam, ale co dokładnie się do tego zalicza. Wypełnienie formularza to prosta część. Trudna część — wiedza o tym, czy nazwa jest wolna, wybór właściwych klas, sformułowanie opisu towarów i usług na tyle precyzyjnie — decyduje o tym, czy wniosek się ostoi. Tu znajduje się granica między samodzielnym załatwieniem a outsourcingiem.

Co możesz załatwić bez pomocy

Utworzenie konta w BOIP lub EUIPO to łatwe zadanie i jest bezpłatne. Wprowadzenie danych podstawowych — nazwa lub logo, właściciel, dane kontaktowe — to coś, co większość przedsiębiorców może zrobić samodzielnie. Kto oferuje całkowicie wyraźny, konkretny produkt lub usługę i używa nazwy, która wyraźnie nie ma żadnego podobieństwa do czegokolwiek, co już istnieje, technicznie bierze na siebie małe ryzyko, przechodząc to krok po kroku samodzielnie.

Problem polega na tym, że większość przedsiębiorców z góry nie wie tego na pewno. Nazwa, która brzmi unikatowo, może się jednak pokrywać ze starszym znakiem towarowym w innej pisowni, innym języku lub nieco innej klasie. Nie odkryjesz tego czytając formularz wniosku, ale przeszukując same rejestry.

Gdzie samodzielne działanie staje się ryzykowne

Trzy elementy wniosku o rejestrację znaku towarowego są pod względem merytorycznym najbardziej istotne i właśnie tam często coś pomieszamy w całkowicie samodzielnym wniosku.

Pierwszym jest przeszukiwanie konfliktów: sprawdzenie, czy w odpowiedniej klasie już nie jest zarejestrowany podobny znak towarowy. Bez tej kontroli składasz wniosek, który czasem przejdzie ocenę w BOIP lub EUIPO, ale potem i tak upadnie, bo właściciel starszego znaku towarowego wzniesie sprzeciw.

Drugi to wybór klasy. Klasyfikacja nicka obejmuje dziesiątki klas, a podział jest mniej intuicyjny, niż się wydaje. Wybór zbyt szeroki kosztuje niepotrzebne pieniądze na opłaty, wybór zbyt wąski pozostawia części twojej działalności bez ochrony.

Trzeci to opis w ramach tych klas. Niejasne lub zbyt ogólne terminy czasem są odrzucane przez badacza, podczas gdy terminy zbyt szczegółowe niepotrzebnie zawężają twoją ochronę. To jest dokładnie obszar, gdzie dla każdej sytuacji ustalić, jakie podejście pasuje do twojego znaku towarowego robi różnicę: nie dlatego, że samo złożenie jest trudne, ale dlatego że przygotowanie decyduje o tym, czy wniosek przetrwa.

Co to jest i czym nie jest wspomagane samodzielne złożenie

Wspomagane samodzielne złożenie oznacza, że przygotowanie — przeszukiwanie konfliktów, wybór klasy, budowa dossier — jest dla ciebie przygotowywane, a następnie składasz wniosek ze swoim kontem w BOIP lub EUIPO. Nie ma wówczas pełnomocnika działającego w twoim imieniu i nie potrzebujesz podawać swoich danych dostępowych; pozostajesz sam wnioskodawcą i sam zachowujesz kontrolę nad kontem.

To jest coś innego niż całkowite samodzielne ustalanie, jak działa prawo znaków towarowych, i również coś innego niż oddanie całej sprawy pełnomocnikowi. Jest to dokładnie pośrodku: załatwiasz złożenie sam, merytoryczne przygotowanie odbywa się dla ciebie. Poprzez na kilka pytań uzyskać wstępne wskazanie widzisz z góry, czy jest powód, aby zwrócić dodatkową uwagę na przygotowanie, zanim poniesione będą jakiekolwiek koszty.

Kiedy pełnomocnik jest jednak potrzebny

Gdy wniosek zostanie odrzucony lub wzniesiona zostanie sprzeciw, sytuacja się zmienia. To kwestia prawna: należy udzielić merytorycznej odpowiedzi w wyznaczonym terminie, co wymaga uzasadnionej repliki na zarzuty BOIP, EUIPO lub strony trzeciej. To nie jest część samodzielnego złożenia wniosku i nie jest też usługą świadczoną w ramach asystowanego samodzielnego złożenia — ta sprawa należy do rzecznika patentowego. Aby poznać swoją sytuację i zwłaszcza w przypadku wątpliwości dotyczących toczącego się postępowania, warto zasięgnąć porady prawnika lub rzecznika patentowego.

Krótko mówiąc

Złożenie wniosku o rejestrację znaku towarowego zawsze jest technicznie możliwe. To, czy jest to rozsądne bez przygotowania, zależy od tego, jak pewni jesteście dostępności nazwy i prawidłowego wyboru klas. Kto może to dokładnie zbadać samodzielnie, nie musi nic zlecać. Kto woli, aby to zostało przygotowane bez utraty kontroli nad samym wnioskiem, znajdzie w asystowanym samodzielnym złożeniu rozwiązanie pośrednie.

Na dokładnym zobaczeniu, jak przygotowanie i złożenie wniosku się ze sobą łączą cały proces jest wyjaśniony krok po kroku, a opłaty, które płacicie bezpośrednio BOIP lub EUIPO, znajdują się transparentnie obok opłaty za usługę na zestawieniu cen z opłatami i opłatą za usługę obok siebie. Jeśli najpierw chcecie wiedzieć, jak się mają wasze własne znaki towarowe, dokonajcie bezpłatnego sprawdzenia znaku lub przejrzyjcie bazę wiedzy na marcai.eu.

Artykuł ten zawiera informacje ogólne i nie stanowi porady prawnej.