Jaka jest różnica między znakiem towarowym Beneluksu a znakiem towarowym UE?

Zasięg jest najważniejszą różnicą

Znak towarowy Beneluksu obowiązuje w Holandii, Belgii i Luksemburgu; znak towarowy Unii obowiązuje we wszystkich państwach członkowskich Unii Europejskiej. Kto prowadzi działalność tylko w Beneluksie, może zadowolić się rejestracją w BOIP. Kto ma lub spodziewa się mieć klientów poza Beneluksem, powinien rozważyć znak towarowy Unii za pośrednictwem EUIPO — zapewnia on pełne pokrycie całej UE, z jedną aplikacją i jednym rejestrem.

Różnica nie dotyczy tylko obszaru geograficznego, ale również tego, co ujawnia skan konfliktów. Przy znaku towarowym Unii ocena odbywa się w stosunku do istniejących znaków ze wszystkich państw członkowskich, w tym nazwach, które nigdy nie zwracały uwagi w Beneluksie. W przypadku znaku towarowego Beneluksu pole oceny jest mniejsze, ponieważ istotne są tylko rejestr BOIP i powiązane z nim źródła. Nazwa, która wydaje się wolna w Beneluksie, może nią nie być w pozostałej części UE — i odwrotnie, aplikacja znaku towarowego Unii może napotknąć starszy znak w państwie członkowskim, o którym wnioskodawca nie myślał od razu. Jaki wybór jest bardziej odpowiedni, zależy od tego, gdzie przedsiębiorstwo jest obecnie aktywne i gdzie przewiduje działalność w nadchodzących latach; skan konfliktów daje wskazówkę w tej sprawie, ale nie gwarancję.

Skąd pochodzi ten podział

Ten podział wynika bezpośrednio z dwóch systemów rejestracji zarządzanych przez BOIP, urząd ds. znaków towarowych dla Holandii, Belgii i Luksemburga, oraz EUIPO, urząd ds. znaków towarowych Unii Europejskiej. Oba organy opisują na swoich stronach internetowych, jaki obszar geograficzny obejmuje ich rejestracja, jaki rejestr przy tym obowiązuje i jak przebiega tam procedura zgłoszenia i oceny; te dwa źródła razem wyjaśniają, dlaczego obszar geograficzny — Benelucks a pełna UE — stanowi główną różnicę między obydwoma typami znaków towarowych.