Czym jest sprzeciw wobec znaku towarowego?

Sprzeciw to zastrzeżenie wobec wniosku o rejestrację znaku towarowego, złożone przez trzecią stronę

Sprzeciw to procedura, w ramach której osoba posiadająca starsze prawo — zwykle wcześniej zarejestrowany znak towarowy — wnosi zastrzeżenie wobec nowego wniosku o rejestrację znaku towarowego, który zbyt bardzo się z nim podobny. Po opublikowaniu wniosku w BOIP lub EUIPO inni właściciele znaków towarowych mają szansę zareagować, jeśli uważają, że nowa nazwa lub nowy znak może powodować mylenie się z ich własnym znakiem. Dzieje się to w określonym terminie po publikacji; kto nic nie robi w ciągu tego okresu, traci tę możliwość dla danego wniosku.

Sprzeciw nie jest automatycznym odrzuceniem. To punkt wyjścia procedury, w ramach której obie strony mogą wyjaśnić swoją pozycję, a BOIP lub EUIPO ostatecznie orzeka, czy wniosek będzie rozpatrzony pozytywnie, czy negatywnie. Dla przedsiębiorcy, który sam składa wniosek o rejestrację znaku towarowego, oznacza to, że wniosek, który przejdzie pierwszą kontrolę, nie jest od razu ostateczny: dopóki trwa termin do wniesienia sprzeciwu, inny właściciel znaku towarowego może wnieść zastrzeżenie. Analogicznie jest też na odwrót: kto już ma zarejestrowany znak towarowy, może natrafić na nowy wniosek innej osoby, który wydaje się podejrzanie podobny, i może wówczas coś z tym zrobić — o ile robi to w wyznaczonym terminie.

Gdzie to znaleźć: EUIPO i BOIP

Procedura dotycząca publikacji, terminu do wniesienia sprzeciwu i rozpatrzenia sprzeciwu znajduje się na oficjalnych stronach dwóch rejestrów obowiązujących dla Beneluksu i Unii Europejskiej: BOIP dla znaku towarowego Beneluksu i EUIPO dla znaku towarowego Unii. Oba organy opisują tam, jak wniosek jest publikowany, kto może wnieść sprzeciw i jak procedura przebiega dalej.