marcai.eu

Czy moje znaki towarowe działają również poza UE?

Znak towarowy Beneluxu lub Unii Europejskiej traci moc na granicy tego obszaru. Artykuł wyjaśnia, co się zmienia, gdy szukasz ochrony również poza Europą, i gdzie przepisy różnią się w poszczególnych krajach.

Rejestracja w Beneluxie chroni Twoją nazwę lub logo w Holandii, Belgii i Luksemburgu. Znak towarowy Unii Europejskiej chroni w obrębie 27 państw członkowskich Unii Europejskiej. Poza tym obszarem — Zjednoczone Królestwo, Szwajcaria, Stany Zjednoczone, Chiny i tak dalej — ta ochrona nie obowiązuje. W tych krajach każdy może zarejestrować Twoją nazwę, nawet jeśli od lat jest zarejestrowana na Twoje nazwisko w rejestrze znaków towarowych BOIP lub EUIPO.

Jeśli chcesz mieć pewność również poza UE, musisz tam oddzielnie coś zaplanować, a sposób różni się w zależności od kraju. Niektóre kraje oceniają wniosek rygorystycznie pod względem treści, inne prawie wcale. Niektóre wymagają dowodu faktycznego użytku znaku, inne nie. Czas trwania ochrony, język procedury i terminy się różnią. To sprawia, że międzynarodowa ochrona znaków towarowych jest innym zagadnieniem niż wybór między Beneluksem a UE, z własnymi rozważaniami dla każdego rynku.

Co rejestracja Beneluxu lub Unii Europejskiej chroni i co nie chroni

Podstawową zasadą prawa znaków towarowych jest terytorialność: ochrona obowiązuje wyłącznie na terenie, dla którego zarejestrowano znak. Znak towarowy Unii Europejskiej jest w tym względzie szeroki — chroni naraz wszystkie państwa członkowskie — ale kończy się na zewnętrznej granicy Unii. Jeśli sprzedajesz również klientom w Zjednoczonym Królestwie lub dostarczasz do fabryki w Szwajcarii, to znajduje się poza Twoim znakiem towarowym Unii Europejskiej. To samo obowiązuje odwrotnie: kto nie zarejestrował niczego w Beneluxie, nie może tam powoływać się na rejestrację zagraniczną.

Dwie ścieżki do ochrony poza UE

Istnieją zasadniczo dwa sposoby zarejestrowania znaku towarowego również poza UE. Pierwszy to bezpośredni wniosek do krajowego urzędu znaków towarowych danego kraju, z lokalną procedurą, lokalnym językiem i zwykle lokalnym pełnomocnikiem, który złoży wniosek w Twoim imieniu. Drugi to międzynarodowy wniosek poprzez Układ madrycki Światowej Organizacji Własności Intelektualnej (WIPO), który opiera się na istniejącej rejestracji podstawowej — na przykład Twoim znaku Beneluxu lub Unii Europejskiej — i od tej podstawy wnioskuje o ochronę w wybranych krajach będących stronami Układu, które sami wskaż.

Obie ścieżki mają swoje własne warunki i własne koszty, a która ścieżka jest odpowiednia, zależy od krajów, w których faktycznie działasz lub chcesz działać. To rozważenie, które różni się w zależności od przedsiębiorstwa i wymaga konsultacji z pełnomocnikiem ds. znaków towarowych lub odpowiednim urzędem.

W czym kraje się rzeczywiście różnią

Klasyfikacja nicka, która dzieli klasy, jest używana na całym świecie, ale sposób, w jaki urząd znaków towarowych następnie ocenia wniosek, różni się znacznie. Niektóre kraje badają jedynie, czy znak sam w sobie nadaje się do rejestracji jako znak towarowy; inne, takie jak Stany Zjednoczone, aktywnie badają również podobieństwo do istniejących znaków towarowych i mogą żądać dodatkowych dowodów.

Wymóg użytku to kolejny punkt różnicy. W UE i Beneluksie znak towarowy musi być faktycznie używany po upływie czasu, ale staje się to istotne dopiero wtedy, gdy ktoś kwestionuje znak. W wielu innych krajach musisz aktywnie dostarczyć dowód użytku, czasami już przy składaniu wniosku, a często ponownie przy odnowieniu, bez zaangażowania jakiegokolwiek sporu.

Okres trwania i system odnowienia również się różnią: tam, gdzie dziesięć lat i nieograniczone odnowienie w UE i Beneluksie są stałą regułą, inne rejestry mają inne terminy lub zobowiązania przejściowe. I prawie wszędzie obowiązuje, że do samej procedury potrzebujesz lokalnego pełnomocnika — inaczej niż w BOIP i EUIPO, gdzie jako wnioskodawca możesz sam złożyć wniosek za pośrednictwem bezpłatnego konta.

Co to oznacza dla Twojego planowania

marcai.eu skupia się na rejestracji i monitorowaniu znaków towarowych w Beneluksie i Unii Europejskiej, poprzez BOIP i EUIPO. W celu ochrony poza tymi obszarami — niezależnie od tego, czy chodzi o bezpośrednie krajowe zgłoszenie, czy system madrycki — wymagane jest pełnomocnictwo do spraw znaków towarowych znające procedurę lokalną; tej procedury nie prowadzimy sami. To, co możemy dla Państwa zrobić, to uporządkowanie podstaw: sprawdzenie, czy Państwa nazwa jest dostępna w Beneluksie lub UE, określenie właściwych klas i przygotowanie zgłoszenia, na którym może opierać się ewentualne późniejsze rozszerzenie międzynarodowe.

Aby określić, czy te jesienne plany są istotne, warto najpierw jasno wiedzieć, w których krajach już Pan/Pani dostarcza i gdzie ma to nastąpić w nadchodzących latach. Ten przegląd określi, czy droga poprzez system madrycki, osobne krajowe zgłoszenie, czy na razie tylko rejestracja w UE jest właściwa — i to ostatnie możliwe jest w kilka pytań sprawdzić, czy Państwa nazwa jest dostępna w Beneluksie lub UE. Pytania dotyczące zakresu naszych usług znajdują się przejrzyście na stronie z najczęściej zadawanymi pytaniami.

Jeśli Państwa nazwa nie jest zarejestrowana nigdzie, również nie w Beneluksie ani UE, to prawie zawsze jest to pierwszy krok, niezależnie od przyszłych planów za granicą. Sprawdzamy w każdej sytuacji, które zgłoszenie jest dla Państwa odpowiednie, a na stronie opisującej naszą metodę czytają Państwo dokładnie, które źródła i rejestry konsultujemy.

Chcą Państwo wiedzieć, gdzie stają dzisiaj w Beneluksie lub UE, zanim zagłębiać się będą w międzynarodowe decyzje? Dokonajcie darmowego szybkiego skanowania lub przeglądnijcie bazę wiedzy na marcai.eu — zarówno jedno, jak i drugie jest dostępne bez konta i daje natychmiast orientację.

Artykuł ten zawiera informacje ogólne i nie stanowi porady prawnej.